២០២៦ របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់៖ ៧ គន្លឹះច្បាស់លាស់

២០២៦ របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់៖ ៧ គន្លឹះច្បាស់លាស់

បញ្ជូនបាល់បានល្អចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងជើង មើលទីធ្លា និងកំណត់កម្លាំង មិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងដូចកំពុងប្រកួតទេ។ មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ គេហទំព័រមាតិកា FIFA World Cup សម្រាប់អ្នកអាននៅកម្ពុជា ផ្តល់វិធីហាត់បញ្ជូនបាល់ចំនួន ៧ ដោយផ្តោតលើការបញ្ជូនខ្លី ៥–១០ ម៉ែត្រ ការបញ្ជូនជើងឆ្វេង និងស្តាំ និងការសម្រេចចិត្តក្នុងរយៈពេល ២ វិនាទី។ FIFA Training Centre និងសមាគមបាល់ទាត់អង់គ្លេស សុទ្ធតែដាក់សារៈសំខាន់លើការមើលមុនទទួលបាល់ ការបើករាងកាយ និងការប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង។ ហាត់ ១៥ នាទីក្នុងមួយថ្ងៃ ៤ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ អាចបង្កើតទម្លាប់ល្អជាងការហាត់យូរម្តងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយខ្លី រក្សាបាល់ឱ្យរមៀលតាមដី ហើយកត់ត្រាចំនួនបញ្ជូនត្រឹមត្រូវក្នុង ២០ ដង ដើម្បីវាស់ការរីកចម្រើនបានច្បាស់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើអ្វីជាចំណុចសំខាន់បំផុតនៃការហាត់បញ្ជូនបាល់?

ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺភាពត្រឹមត្រូវ មុនល្បឿន និងកម្លាំង។ អ្នកហាត់គួរប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង បង្ហើបខ្លួនទៅរកគោលដៅ រក្សាជើងទ្រនាប់នៅជិតបាល់ ហើយបញ្ជូនទៅជើងដែលមិត្តរួមក្រុមអាចលេងបន្តបានភ្លាមៗ។

ការបញ្ជូនបាល់ល្អមានបីផ្នែក៖ ការមើលមុនទទួលបាល់ ការប៉ះបាល់ដោយផ្ទៃជើងត្រឹមត្រូវ និងចលនាបន្ទាប់ពីបញ្ជូន។ កំហុសដែលឃើញញឹកញាប់គឺអ្នកហាត់សម្លឹងតែបាល់ រួចទាត់ដោយជើងទ្រនាប់បែរចេញពីគោលដៅ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលបាល់ហោះទៅកន្លែងផ្សេង ខណៈអ្នកទាត់ស្បថថា “ជើងខូច”។ តាមគោលការណ៍បណ្តុះបណ្តាលរបស់ មជ្ឈមណ្ឌលបណ្តុះបណ្តាល FIFA កីឡាករគួររៀនភ្ជាប់បច្ចេកទេសជាមួយការសម្រេចចិត្ត មិនមែនហាត់ចលនាទទេៗឡើយ។ ចាប់ផ្តើមដោយឈរចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ បញ្ជូន ២០ ដងដោយជើងស្តាំ និង ២០ ដងដោយជើងឆ្វេង ហើយរាប់តែបាល់ដែលទៅដល់តំបន់គោលដៅប្រហែល ១ ម៉ែត្រ។

លំហាត់មូលដ្ឋានគួរធ្វើតាមលំដាប់នេះ៖

1. ប៉ះបាល់ទៅមុខ និងថយក្រោយ ៣ នាទី ដើម្បីស្គាល់ទម្ងន់បាល់។
2. បញ្ជូនជាគូ ២០ ដងដោយមិនឱ្យបាល់លោត។
3. បញ្ជូនតាមច្រកកោណទទឹង ១ ម៉ែត្រ ចំនួន ៣ ជុំ។
4. បន្ថែមការមើលឆ្វេង ឬស្តាំមុនទទួលបាល់រាល់លើក។
5. បញ្ចប់ដោយបញ្ជូនក្នុងចលនា ៥ នាទី។

សម្រាប់មូលដ្ឋានបន្ថែម អ្នកអាចអាន មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ដើម្បីរៀបចំកាលវិភាគហាត់ឱ្យមានវិន័យ។

លំហាត់បញ្ជូនខ្លីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ

ឈរទល់មុខដៃគូ ចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ហើយបញ្ជូនបាល់តាមដីដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង។ មុនប៉ះបាល់ ត្រូវបង្វិលក្បាលមើលស្មាខាងឆ្វេង ឬស្តាំមួយភ្លែត ដើម្បីបង្កើតទម្លាប់ដូចក្នុងការប្រកួត។ ដាក់ជើងទ្រនាប់នៅក្បែរបាល់ ប្រហែល ១០ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយចង្អុលម្រាមជើងទៅកាន់គោលដៅ។ កុំប្រើម្រាមជើងទាត់បាល់ ព្រោះវាធ្វើឱ្យទិសដៅមិនស្ថិតស្ថេរ ហើយមិនអាចគ្រប់គ្រងល្បឿនបានល្អ។

អនុវត្ត ៤ ជុំ ក្នុងមួយជុំមាន ១០ បញ្ជូន ហើយសម្រាក ៣០ វិនាទី។ នៅជុំទីមួយផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវ ជុំទីពីរប្រើជើងមិនសូវស្ទាត់ ជុំទីបីបន្ថែមការប៉ះបាល់មួយដងមុនបញ្ជូន និងជុំទីបួនបញ្ជូនក្នុងចលនា។ ប្រសិនបើភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ក្រោម ៨០ ភាគរយ កុំបន្ថែមចម្ងាយ។ ការបញ្ជូនពី ៥ ម៉ែត្រទៅ ១០ ម៉ែត្រ មុនពេលគ្រប់គ្រងបច្ចេកទេស គឺជាវិធីលឿនបំផុតដើម្បីបង្កើតទម្លាប់ខុស។ លំហាត់គ្រប់គ្រងបាល់ដោយជើងទាំងពីរ អាចជួយបន្ថែមការសម្របសម្រួល។

តើអ្នកគួរហាត់អ្វីខ្លះ ដើម្បីឱ្យបញ្ជូនបាល់បានច្បាស់?

អ្នកគួរផ្តោតលើបីចំណុច៖ ទីតាំងរាងកាយ ផ្ទៃជើងដែលប៉ះបាល់ និងការមើលមុនបញ្ជូន។ បើខ្វះចំណុចណាមួយ បាល់អាចទៅដល់ដៃគូ ប៉ុន្តែធ្វើឱ្យគេបាត់ពេល ឬបាត់ការគ្រប់គ្រងក្នុងការលេងបន្ទាប់។

ចំណុចទីមួយគឺរាងកាយ។ បើកត្រគាកទៅទិសគោលដៅ បត់ជង្គង់បន្តិច និងរក្សាទម្ងន់លើជើងទ្រនាប់។ ចំណុចទីពីរគឺផ្ទៃបាល់ដែលត្រូវប៉ះ៖ ប៉ះកណ្តាលបាល់សម្រាប់បញ្ជូនរាបស្មើ ប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបន្តិចសម្រាប់បាល់លើអាកាស និងកុំប៉ះខាងក្រៅបើមិនចង់ឱ្យបាល់បត់។ ចំណុចទីបីគឺការមើល។ មើលទីតាំងដៃគូមុនទទួលបាល់ ឬហៅថា “ស្កេន” ដើម្បីដឹងថាត្រូវបញ្ជូនទៅមុខ ខាងក្រោយ ឬបង្វែរទិស។ សមាគមបាល់ទាត់អង់គ្លេស ណែនាំឱ្យភ្ជាប់ការទទួលបាល់ និងការបញ្ជូនជាចលនាតែមួយ ព្រោះការឈប់បាល់យូរផ្តល់ឱកាសឱ្យគូប្រកួតចូលសម្ពាធ។

បីរង្វាស់ដែលគួរកត់ត្រារាល់សប្តាហ៍មាន៖

• ភាពត្រឹមត្រូវ៖ បញ្ជូនដល់ជើង ឬតំបន់គោលដៅប៉ុន្មានភាគរយ។
• ពេលសម្រេចចិត្ត៖ ចំណាយប៉ុន្មានវិនាទីពីការទទួលបាល់ដល់ការបញ្ជូន។
• គុណភាពបាល់៖ បាល់រមៀលលឿនល្មម ឬធ្វើឱ្យដៃគូត្រូវរត់តាម។

សម្រាប់កីឡាករអាយុក្រោម ១២ ឆ្នាំ គួរចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៣–៥ ម៉ែត្រ និងប្រើការប្រកួតតូច ៣ ទល់ ៣។ សម្រាប់កីឡាករអាយុ ១៣ ឆ្នាំឡើងទៅ អាចបន្ថែមសម្ពាធអ្នកការពារ និងកំណត់ពេល ២ វិនាទី។ លេខទាំងនេះមិនមែនជាមន្តអាគមទេ ប៉ុន្តែវាធ្វើឱ្យការហាត់មានអ្វីវាស់វែង ជំនួសឱ្យការស្រែកថា “ថ្ងៃនេះលេងមិនល្អ” ដោយគ្មានទិន្នន័យ។

ចង់រៀបចំការហាត់ជាប្រព័ន្ធជាងមុនមែនទេ? សូមមើលធនធានពាក់ព័ន្ធខាងក្រោម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើធ្វើដូចម្តេចដើម្បីបង្កើនបញ្ជូនបាល់ក្រោមសម្ពាធ?

ការបង្កើនសមត្ថភាពក្រោមសម្ពាធត្រូវការបន្ថែមអ្នកការពារ ពេលកំណត់ និងគោលដៅសម្រេចចិត្ត។ ចាប់ផ្តើមពីសម្ពាធស្រាល ដូចជាអ្នកការពារដើរយឺត បន្ទាប់មកបង្កើនទៅការប្រកួត ៤ ទល់ ៤ ដែលអ្នកមានពេលត្រឹម ២ វិនាទីក្នុងការបញ្ជូន។

លំហាត់ “ត្រីកោណ” ត្រូវការកោណ ៣ ដាក់ជាចំណុចមុំ ចម្ងាយពីគ្នា ៨ ម៉ែត្រ និងអ្នកលេង ៣ នាក់ឈរតាមមុំ។ អ្នកលេងម្នំបញ្ជូនទៅមុំទីពីរ រួចរត់តាមបាល់ទៅកន្លែងថ្មី។ បន្ថែមអ្នកការពារម្នាក់នៅកណ្តាល ប៉ុន្តែអ្នកការពារមិនត្រូវទាត់យកបាល់ក្នុងជុំដំបូង។ បន្ទាប់ពីអ្នកលេងអាចរក្សាបាល់បាន ៨០ ភាគរយក្នុង ៣ ជុំ ចាប់ផ្តើមឱ្យអ្នកការពារចូលសម្ពាធពេញលេញ។ វិធីនេះបង្ហាញចំណុចសំខាន់មួយដែលអត្ថបទទូទៅច្រើនមើលរំលង៖ បាល់ល្អមិនមែនបាល់ដែលទៅដល់ដៃគូតែប៉ុណ្ណោះទេ តែជាបាល់ដែលបំបែកសម្ពាធ និងរក្សារូបរាងក្រុមបាន។

កុំបញ្ជូនទៅកន្លែងដែលមិត្តរួមក្រុមឈរ ប្រសិនបើគាត់កំពុងរត់។ បញ្ជូនទៅកន្លែងដែលគាត់នឹងទៅដល់ ហើយកំណត់កម្លាំងតាមល្បឿនរត់។ ជាក់ស្តែង បើដៃគូរត់ទៅមុខ ៥ ម៉ែត្រ បាល់គួរត្រូវបញ្ជូនទៅមុខគាត់ប្រហែល ១–២ ម៉ែត្រ មិនមែនទាត់តាមខ្នងទេ។ លំហាត់នេះអាចវាស់បានដោយដាក់កោណជាគោលដៅ ហើយផ្តល់ ១ ពិន្ទុសម្រាប់បាល់ដែលទៅដល់តំបន់ត្រឹមត្រូវ និងដក ១ ពិន្ទុសម្រាប់បាល់បង្ខំឱ្យដៃគូឈប់។

លំហាត់បញ្ជូនជញ្ជាំង និងបញ្ជូនប្តូរទិស

ប្រើជញ្ជាំងរឹង ឬផ្ទៃបញ្ជូនដែលមានសុវត្ថិភាព ដាក់គោលដៅចម្ងាយ ៦ ម៉ែត្រ។ បញ្ជូនជើងស្តាំ ១៥ ដង ប៉ះដោយជើងឆ្វេង រួចបញ្ជូនត្រឡប់ដោយជើងឆ្វេង ១៥ ដង។ បន្ទាប់មក ប្តូរមុំ ៤៥ ដឺក្រេ ហើយធ្វើដដែល ដើម្បីហាត់ការបញ្ជូនបន្ទាប់ពីបង្វិលរាងកាយ។ ការហាត់ជញ្ជាំងមានអត្ថប្រយោជន៍ព្រោះបាល់ត្រឡប់មកក្នុងល្បឿន និងមុំខុសៗគ្នា ប៉ុន្តែកុំច្រឡំថាវាជំនួសការហាត់ជាមួយមិត្តរួមក្រុមបានទាំងស្រុងឡើយ។

សម្រាប់ការហាត់កម្រិតខ្ពស់ អ្នកអាចកំណត់ច្បាប់ថា ត្រូវមើលជុំវិញមុនប៉ះបាល់ និងត្រូវបញ្ជូនក្នុង ២ ប៉ះ។ បើបាល់ត្រឡប់មកខុសកម្ពស់ ត្រូវប្រើការប៉ះទីមួយដើម្បីដាក់បាល់ទៅកន្លែងដែលអាចលេងបន្ត មិនមែនប៉ះឱ្យឆ្ងាយពីជើង។ យោងតាមគោលការណ៍ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការគ្រប់គ្រងទីតាំង និងការបន្តលេងមានសារៈសំខាន់ជាងចលនាដែលមើលទៅស្អាត។ និយាយឱ្យខ្លី គូប្រកួតមិនផ្តល់ពិន្ទុសិល្បៈឱ្យការបញ្ជូនទេ។

តើកំហុសណាខ្លះធ្វើឱ្យការហាត់បញ្ជូនបាល់មិនមានប្រសិទ្ធភាព?

កំហុសធំបំផុតគឺបង្កើនចម្ងាយ និងល្បឿនមុនពេលភាពត្រឹមត្រូវឈានដល់យ៉ាងហោចណាស់ ៨០ ភាគរយ។ កំហុសផ្សេងទៀតមានការមិនមើលមុនទទួលបាល់ ការឈរជើងទ្រនាប់ឆ្ងាយពេក ការប្រើម្រាមជើង និងការមិនរត់បន្តក្រោយបញ្ជូន។

ស្ថានការណ៍ពិសេសក៏ត្រូវហាត់ដោយឡែក។ នៅលើទីលានសើម បាល់ធ្វើដំណើរលឿនជាងធម្មតា ដូច្នេះត្រូវបន្ថយកម្លាំងប្រហែល ១០–១៥ ភាគរយ និងប៉ះកណ្តាលបាល់ឱ្យច្បាស់។ នៅលើស្មៅវែង បាល់រអាក់រាំង ហើយការបញ្ជូនខ្លាំងជាងធម្មតាបន្តិចអាចសមស្រប ប៉ុន្តែមិនគួរទាត់បង្ខំដោយបាត់ការគ្រប់គ្រងទេ។ ប្រសិនបើស្បែកជើងមានស្នាមកខ្វក់ ឬបាល់មានទឹកជាប់ ការកកិតនឹងផ្លាស់ប្តូរទិសបាល់។ នេះជាចំណុចប្រតិបត្តិការដែលអត្ថបទទូទៅមិនសូវប្រាប់៖ មុនហាត់ គួរពិនិត្យសម្ពាធបាល់ ស្បែកជើង និងភាពរអិលនៃទីលាន ព្រោះបច្ចេកទេសដដែលអាចឱ្យលទ្ធផលខុសគ្នា។

កុំហាត់រហូតដល់ជើងអស់កម្លាំងខ្លាំង។ នៅពេលបច្ចេកទេសចាប់ផ្តើមខូច សូមឈប់ ២–៣ នាទី ផឹកទឹក និងកែសម្រួលចម្ងាយ។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់នៅកជើង ជង្គង់ ឬក្រលៀន គួរបញ្ឈប់ការហាត់ និងស្វែងរកការណែនាំពីអ្នកជំនាញសុខភាព។ ការកម្តៅសាច់ដុំមុនហាត់បាល់ទាត់ អាចជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួស ប៉ុន្តែមិនមែនជាការធានាថានឹងមិនរបួសឡើយ។

សូមពិនិត្យលម្អិតអំពីការអនុវត្តដែលសមនឹងកម្រិតរបស់អ្នក។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើគួររៀបចំកាលវិភាគហាត់បញ្ជូនបាល់យ៉ាងដូចម្តេច?

កាលវិភាគល្អគួរមាន ១៥–៣០ នាទីក្នុងមួយវគ្គ ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ និងប្តូររវាងភាពត្រឹមត្រូវ ការបញ្ជូនក្នុងចលនា និងការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។ ការហាត់ខ្លីជាប្រចាំមានប្រសិទ្ធភាពជាងការហាត់ ២ ម៉ោងម្តង ហើយសម្រាកជាច្រើនថ្ងៃ។

គំរូកាលវិភាគ ៤ ថ្ងៃអាចរៀបចំបានដូចនេះ៖

1. ថ្ងៃទីមួយ៖ បញ្ជូនខ្លី ៥ ម៉ែត្រ ២០ នាទី ផ្តោតលើជើងទាំងពីរ។
2. ថ្ងៃទីពីរ៖ លំហាត់ជញ្ជាំង និងប្តូរទិស ២៥ នាទី។
3. ថ្ងៃទីបី៖ សម្រាក ឬដើរយឺត ២០ នាទី ដើម្បីស្តារសាច់ដុំ។
4. ថ្ងៃទីបួន៖ ត្រីកោណ និងសម្ពាធអ្នកការពារ ៣០ នាទី។
5. ថ្ងៃទីប្រាំពីរ៖ ប្រកួតតូច ៣ ទល់ ៣ និងកត់ត្រាលទ្ធផល។

មុនវគ្គនីមួយៗ កម្តៅសាច់ដុំ ៥–៨ នាទី ដោយរត់ស្រាល បង្វិលកជើង និងប៉ះបាល់។ ក្រោយវគ្គ សរសេរចំនួនបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ចំនួនបាល់បាត់ និងពេលសម្រេចចិត្តមធ្យម។ បន្ទាប់ពី ៤ សប្តាហ៍ ប្រៀបធៀបលេខ មិនមែនអារម្មណ៍។ ប្រសិនបើភាពត្រឹមត្រូវកើនពី ៦៥ ភាគរយទៅ ៨៥ ភាគរយ នោះជាការរីកចម្រើនដែលមានភស្តុតាង ទោះបីការលេងមួយថ្ងៃមើលទៅមិនសូវល្អក៏ដោយ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន

របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពគឺចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៣–៥ ម៉ែត្រ រក្សាភាពត្រឹមត្រូវយ៉ាងហោចណាស់ ៨០ ភាគរយ បន្ទាប់មកបន្ថែមចលនា សម្ពាធ និងការសម្រេចចិត្តក្នុង ២ វិនាទី។ ប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង បើករាងកាយ មើលមុនទទួលបាល់ និងរត់បន្តក្រោយបញ្ជូន។ មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ណែនាំឱ្យកត់ត្រាលទ្ធផលរាល់សប្តាហ៍ ព្រោះលេខបង្ហាញការរីកចម្រើនបានច្បាស់ជាងការស្មាន។ ហាត់ ១៥–៣០ នាទី ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ រយៈពេល ៤ សប្តាហ៍ ហើយកុំប្រញាប់បន្ថែមចម្ងាយ ប្រសិនបើបច្ចេកទេសនៅមិនទាន់ស្ថិតស្ថេរ។

បើចង់បន្តសិក្សាយុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ សូមចាប់ផ្តើមពីផែនការដែលអាចវាស់វែងបាន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់បញ្ជូនបាល់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ គឺជាការអនុវត្តបច្ចេកទេសបញ្ជូនបាល់ឱ្យត្រឹមត្រូវ លឿន និងសមនឹងទីតាំងមិត្តរួមក្រុម។ វារួមមានការដាក់ជើងទ្រនាប់ ការប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ការគ្រប់គ្រងកម្លាំង និងការមើលមុនទទួលបាល់។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហាត់ចម្ងាយ ៣–៥ ម៉ែត្រ និងរាប់ចំនួនបញ្ជូនត្រឹមត្រូវក្នុង ២០ ដង មុនពេលបន្ថែមល្បឿន ឬអ្នកការពារ។

សំណួរ៖ តើត្រូវចាប់ផ្តើមហាត់បញ្ជូនបាល់តាមជំហានណា?

ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយកម្តៅសាច់ដុំ ៥–៨ នាទី បន្ទាប់មកបញ្ជូនជាគូពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ។ ធ្វើ ៤ ជុំ ក្នុងមួយជុំមាន ១០ បញ្ជូន ហើយប្រើជើងទាំងពីរ។ នៅពេលភាពត្រឹមត្រូវឈានដល់ ៨០ ភាគរយ អាចបន្ថែមការមើលមុនទទួលបាល់ ការបញ្ជូនក្នុងចលនា និងអ្នកការពារស្រាល។

សំណួរ៖ តើបញ្ជូនបាល់ដោយជើងស្តាំខុសពីជើងឆ្វេងដែរឬទេ?

ចម្លើយ៖ គោលការណ៍បញ្ជូនដោយជើងស្តាំ និងជើងឆ្វេងដូចគ្នា ប៉ុន្តែជើងដែលមិនសូវស្ទាត់ត្រូវការការហាត់បន្ថែម។ ប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ដាក់ជើងទ្រនាប់នៅជិតបាល់ និងបែរខ្លួនទៅគោលដៅដដែល។ អនុវត្តជើងខ្សោយយ៉ាងតិច ២០ បញ្ជូនក្នុងមួយវគ្គ ដើម្បីកុំឱ្យគូប្រកួតអានទិសលេងបានងាយ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់តែងតែខុសទិសពេលបញ្ជូន?

បាល់តែងខុសទិសដោយសារជើងទ្រនាប់មិនបែរទៅគោលដៅ ផ្ទៃជើងប៉ះខាងក្រៅបាល់ ឬរាងកាយផ្អៀងខុសទិស។ ដាក់ជើងទ្រនាប់ប្រហែល ១០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ និងចង្អុលម្រាមជើងទៅកាន់គោលដៅ។ ហាត់ក្នុងចម្ងាយ ៣–៥ ម៉ែត្រ រហូតដល់ភាពត្រឹមត្រូវបាន ៨០ ភាគរយ មុនបង្កើនចម្ងាយ។

សំណួរ៖ តើគួរហាត់បញ្ជូនបាល់យូរប៉ុន្មានក្នុងមួយថ្ងៃ?

គួរហាត់ ១៥–៣០ នាទីក្នុងមួយវគ្គ និងធ្វើ ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ វគ្គខ្លីជាប្រចាំជួយរក្សាបច្ចេកទេស និងកាត់បន្ថយការហត់ដែលធ្វើឱ្យទម្រង់ទាត់ខូច។ ចែកពេលជាបីផ្នែក៖ កម្តៅសាច់ដុំ ៥ នាទី បច្ចេកទេស ១៥–២០ នាទី និងលំហាត់សម្ពាធ ៥ នាទី។

សំណួរ៖ តើអាចហាត់បញ្ជូនបាល់តែម្នាក់ឯងបានទេ?

អាចហាត់ម្នាក់ឯងបាន ដោយប្រើជញ្ជាំងរឹង គោលដៅកោណ ឬផ្ទៃបញ្ជូនដែលមានសុវត្ថិភាព។ ដាក់គោលដៅចម្ងាយ ៦ ម៉ែត្រ បញ្ជូនជើងនីមួយៗ ១៥ ដង ហើយកត់ត្រាចំនួនបាល់ត្រឡប់មកក្នុងតំបន់គោលដៅ។ ទោះយ៉ាងណា ការហាត់ជាមួយដៃគូ និងអ្នកការពារនៅតែចាំបាច់ ដើម្បីរៀនសម្រេចចិត្តក្នុងស្ថានភាពពិត។

សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើបញ្ជូនបាល់ល្អក្នុងការហាត់ ប៉ុន្តែខុសក្នុងការប្រកួត?

បញ្ហានេះជាធម្មតាកើតពីការខ្វះសម្ពាធ ពេលវេលា និងការហាត់សម្រេចចិត្ត។ បន្ថែមលំហាត់ ៣ ទល់ ៣ ឬ ៤ ទល់ ៤ ដោយកំណត់ពេលបញ្ជូនត្រឹម ២ វិនាទី។ បន្ទាប់ពីការហាត់ រាប់បាល់ដែលបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ បាល់បាត់ និងការសម្រេចចិត្តយឺត ដើម្បីដឹងថាត្រូវកែចំណុចណា មិនមែនគ្រាន់តែបន្ទោសស្បែកជើងទេ។